Pieśń słoneczna - Chwalcie i błogosławcie Pana

W ramach "Wielkiego Jubileuszu Pieśni Słonecznej 1225-2025", który przeżywamy w Prowincji św. Maksymiliana M. Kolbego, publikujemy materiały związane z Pieśnią Słoneczną.

Zachęcamy do lektury ostatniego komentarza o. dr. Michała Baranowskiego OFMConv.

 

9. zwrotka - zakończenie Pieśni

Chwalcie i błogosławcie Pana,
Dziękujcie i służcie z wielką pokorą

W języku starowłoskim:

Laudate et benedicete mi’ Signore
et ringratiate et serviateli cum grande humiltate.

W zakończeniu Pieśni Franciszek zwraca się do wszystkich ludzi i całego stworzenia zapraszając je do uwielbienia i błogosławienia Pana, oraz do dziękowania i służenia Mu. Zaproszenie do uwielbienia naśladuje styl starotestamentalnych hymnów pochwalnych. Biedaczyna z Asyżu łączy słowo i życie, a zatem nie tylko modlitwa, ale też służenie Panu, w stylu Chrystusa Sługi i Franciszka - „z wielką pokorą”.

 

Biblijne tło 

Charakterystyczne jest dla starotestamentalnych hymnów pochwalnych Boga, iż rozpoczynają się zaproszeniem do uwielbienia. Ono może być skierowane do grupy ludzi czy duchów niebieskich, wtedy używa form 2. osoby liczby mnogiej „chwalcie”, do jednej osoby, czy samego siebie „chwal duszo moja”, albo do natury „chwalcie, Pana, morza i rzeki”.

„Sławcie Boga z radością, wszystkie ziemie, opiewajcie chwałę Jego imienia, cześć Mu świetną oddawajcie!” (Psalm 66,1-2 BTP)

„Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu i rozgłaszajcie Jego chwałę” (Psalm 66,8 BTP)

„Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów! Śpiewajcie Mu i grajcie Mu, rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda!” (Psalm 105,1-2 BTP)

„Wszystkie Pańskie dzieła, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki! Aniołowie Pańscy, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki! Niebiosa, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki! Wszystkie wody ponad niebem, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki! Wszystkie potęgi, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki! (Daniela 3,57-61 BTP)

Uwielbienie łączy się z wezwaniem do służenia Bogu:
„Wykrzykujcie na cześć Pana, wszystkie ziemie; służcie Panu z weselem! Wśród okrzyków radości stawajcie przed Nim!” (Psalm 100,1-2 BTP)

Jest postawą wskazaną dla Ludu Bożego:
„Bójcie się Pana, Boga swego, Jemu się oddajcie, służcie Mu i na Jego imię przysięgajcie” (Powtórzonego Prawa 10,20 BTP)

 

Echo rozważania Pieśni Słonecznej

Tym razem, na zakończenie, zaprezentuję scenariusz Oratorium pt. „Cantico di Frate Sole” skomponowanego przez pana Macieja Prochaskę, w wykonaniu orkiestry, solisty i chóru. Premiera miała miejsce w naszym poznańskim kościele – sanktuarium Matki Bożej w Cudy Wielmożnej, 10 października 2025 roku.

Nie podaję tekstu każdej poniżej opisanej „strofy” Pieśni, ale sądzę, że nie będzie trudno przypisać po naszm całorocznym rozważaniu.

[1] Muzyczne wprowadzenie: Poranek.

Porcjunkula. Samotny kos wita nadchodzący poranek, natura budzi się ze snu w promieniach słońca. Z dala dobiegają dźwięki porannej Adoracji.

[2] Hołd.

Św. Franciszek leżąc w agonii, rozpoczyna Pieśń Słoneczną jako Hołd dla Stwórcy.

[3] Złoty Horyzont – Franciszek wspomina swoje życie, promienne wschody i zachody słońca.

[4] Stygmaty – tajemnicze znaki Męki Pańskiej, przez które Franciszek stał się „wyobrażeniem Ukrzyżowanego Pana”, pulsują odczuwalnym bólem.

[5] Sfery Niebieskie – Święty wspomina chłód i piękno nocnego nieba usianego gwiazdami i jaśniejącego blaskiem księżyca.

[6] Wir powietrzny – Franciszek przypomina sobie wirujące chmury przed burzą poruszane porywistym wiatrem,

[7] Deszcz – gaszący letni żar,

[8] Ognisko – wesołe śpiewy przy nocnym ognisku,

[9] Ogród – i samotne modlitwy w ogrodzie wśród kwiatów i ziół,

[10] Pokora i miłość – pamięta też ludzkie namiętności, emocje i wyrazy życzliwości.

[11] Sen – Święty zapada w przedśmiertny sen.

[12] Śmierć cielesna i jej taniec – Franciszek ma wizję ludzkich pokoleń, których krótkie życie kończy zawsze śmierć. Jawi się mu korowód: możni tego świata, biedacy, bogacze, ludzie smutni, weseli, dzielni, młodzi i starzy, wszyscy postępują w rytmie Tańca Śmierci.

[13] Sąd – Groźne dźwięki zwiastują Dzień Sądu. Święty widzi rzesze potępionych i zbawionych. Franciszek wybudza się ze snu.

[14] Prawda – ostatnie chwile życia Franciszek spędza śpiewając z Braćmi ostatnią zwrotkę pieśni {a dokładniej tekst dziś omówiony: „Chwalcie i błogosławcie…”}. Franciszek umiera śpiewając.

[15] Po Pieśni Słonecznej następuje Litania do wszystkich świętych (zwłaszcza franciszkańskich) - wraz z jej wersetami – imionami świętych mijają wieki, rozbrzmiewają imiona kolejnych świętych, którzy poszli w ślady Biedaczyny z Asyżu.

[Zakończenie] – Antyfona z I Nieszporów na święto Stygmatów św. Franciszka, która wspomina wydarzenie z San Damiano:

Głos z Krzyża przemawia do niego trzy razy, mówiąc:

„Przygotuj się, Franciszku, idź i napraw mój dom, który się wali”.